Debian

Mplayer to znany i ceniony odtwarzacz filmów dla systemu linux i nie tylko. Inne systemy nas jednak nie interesują.

Konfiguracja repozytorium apt – z konta root.

Do pliku /etc/apt/sources.list należy dodać wpis z repozytorium debiana (dowolnym edytorem tekstowym).

• dla debiana lenny (stable):
  

  deb http://www.debian-multimedia.org lenny main

• dla debiana etch (oldstable):
  

  deb http://www.debian-multimedia.org etch main

• dla debiana testing (obecnie squeeze):
  

  deb http://www.debian-multimedia.org testing main

• dla debiana sid (unstable):
  

  deb http://www.debian-multimedia.org sid main

Należy też dodać odpowiednie klucze do repozytorium aby aktualizacja repozytorium przebiegła bez błędu. Należy ściągnąć pakiet debian-multimedia-keyring_2008.10.16_all.deb i zainstalować go.

dpkg -i debian-multimedia-keyring_2008.10.16.deb

Aktualizujemy informacje o pakietach w repozytorium:

aptitude update

Instalacja pakietów – z konta root.

Stable (lenny), oldstable (etch), testing (lenny), unstable (sid)

• dla architektury i386:

  aptitude install mplayer mplayer-doc w32codecs ttf-dejavu

• dla architektury amd64:

  aptitude install mplayer mplayer-doc w64codecs sttf-dejavu

Polskie napisy i podstawowa domyślna konfiguracja – z konta użytkownika.

Jeśli masz już ustawienia mplayera to zarchiwizuj stare pliki, tak aby nowe utworzyły się od podstaw.

mv ~/.mplayer ~/.mplayer.bak && mkdir ~/.mplayer

Otwieramy plik konfiguracyjny Mplayera

editor $HOME/.mplayer/config

i wpisujemy do niego następującą zawartość:

fontconfig = “1″
font = “dejavu sans”
subfont-text-scale = “3,3″
subcp = “cp1250″
sub-fuzziness = “2″
vo = “xv”
ao = “alsa”

Zapisujemy plik.

sub-fuzziness – Dostosowuje niedokładność dopasowywania przy szukaniu napisów:

• 0 dokładne dopasowanie
• 1 Wczytaj wszystkie napisy zawierające nazwę filmu.
• 2 Wczytaj wszystkie napisy z aktualnego katalogu.

subfont-text-scale <0-100> – (tylko FreeType)- ustawia wskaźnik automatycznego skalowania napisów jako procent rozmiaru ekranu (domyślnie: 5).

Uwaga: W przypadku gdy mamy włączoną akcelerację sprzętową (direct rendering), sterownik xv należy zastąpić sterownikiem gl2. Możemy sprawdzić to poleceniem glxinfo | grep direct z pakietu mesa-utils. Akceleracja sprzętowa jest włączona jeśli wynik polecenia jest jak poniżej

direct rendering: Yes

Klawiszowe sterowanie napisami i parametrami obrazu

• v – Przełącza wyświetlanie napisów
• b/j – Przełącza dostępne napisy
• F (shift+f) – Przełącza wyświetlanie tylko wymuszonych napisów
• z i x – Zmienia opóźnienie napisów o +/- 0.1 sekund
• r i t – Przesuwa napisy w górę/w dół
• 1 i 2 – Modyfikuje kontrast
• 3 i 4 – Modyfikuje jasność
• 5 i 6 – Modyfikuje barwę (kolorów)
• 7 i 8 – Modyfikuje nasycenie.
• * i `/ z numerycznej oraz 9 i 0 z normalnej – modyfikuje głośność

Reszta sterujących skrótów klawiszowych – man mplayer.

Polska dokumentacja

Pełną dokumentację do mplayera znajdziemy w pliku file:///usr/share/doc/mplayer-doc/HTML/pl/index.html

Więcej informacji o repozytorium na stronie www.debian-multimedia.org

W pracy na dokumentami HTML często zachodzi potrzeba sprawdzenia zgodności kodu strony ze standardami W3C. Jeśli kod jest statyczną stroną html to często edytor sprawdza poprawność na bieżąco przy edycji dokumentu. Gorzej, gdy strona dokument html jest generowany dynamicznie na bazie jednego lub więcej szablonów. Najprostszym sposobem sprawdzenia dokumentu wynikowego jest sprawdzenie go jakimś walidatorem. Bardzo znanym walidatorem jest usługa W3C – Markup Validation Service. Innym również popularnym jest WDG Html Validator. Jednak sprawdzanie przez Internet trwa dużo dłużej niż lokalnie na własnym komputerze. Co zrobić aby to przyspieszyć?

Bardzo dobrym sposobem jest zainstalowanie jednego w wyżej wymienionych walidatorów na swoim komputerze. W Debianie robimy to w prosty sposób instalując pakiet
wdg-html-validator.

aptitude install wdg-html-validator

Walidator będzie dostępny pod adresem http://localhost/wdg-html-validator.html

Istnieje też możliwość sprawdzenia pliku z linii poleceń za pomocą komendy validate. Oto przykłady polecenia:

validate http://127.0.0.1:1234/

validate plik.html

Lub jeśli chcemy od razu otworzyć wynikowy plik html w edytorze aby sprawdzić gdzie jest ten błąd:

lynx --source http://127.0.0.1:8080/ | tee /tmp/tmp.html | validate || gvim /tmp/tmp.html

Jeśli test przejdzie pomyślnie edytor nie otworzy się.

Instalacja prostego access pointa – karta wi-fi pci atheros (Debian)

Przygotowanie do konfiguracji.

W pierwszej kolejności należy włożyć kartę wi-fi do komputera i zobaczyć czy nasza karta została poprawnie zidentyfikowana przez system Linux. Po uruchomieniu komputera dla pewności, że mamy aktualną bazę urządzeń PCI możemy najpierw wykonać polecenie update-pciids. Po uruchomieniu systemu wydajemy polecenie:

lspci

Jeśli karta jest wykryta to powinniśmy widzieć linię opisującą nasze urządzenie wi-fi:

04:0a.0 Ethernet controller: Atheros Communications Inc. AR2413 802.11bg NIC (rev 01)

Następnie powinniśmy zainstalować kilka pakietów, które będą niezbędne do skonfigurowania dostępu. Są to pakiety dhcp3-server, hostapd, wpasupplicant. Do zainstalowania będzie jeszcze pakiet madwifi do ściągnięcia ze strony projektu na sourceforge. Bezpośredni link do najnowszej wersji pakietu: MadWifi v0.9.4

Pakiety binarne w Debianie instalujemy poleceniem:

aptitude install dhcp3-server hostapd

Przy instalacji dhcp3-server zostaniemy poproszeni o podanie nazwy interfejsu na którym ma nasłuchiwać serwer DHCP. Na razie możemy nic nie wpisywać.

Madwifi ze źródeł instalujemy trochę inaczej. Najpierw będziemy potrzebować nagłówków jądra Linux aby skompilować moduły madwifi. Przy zainstalowanym jądrze ze źródeł będziemy wiedzieli co robić, natomiast jeśli używamy firmowego jądra (zainstalowanego z systemem) to należy zainstalować pakiet z nagłówkami. Sprawdzamy wersję jądra i wynik podstawiamy do następnego polecenia:

uname -r

Wynik:

2.6.18-4-amd64

Wykonujemy polecenie instalacji nagłówków:

aptitude install linux-headers-2.6.18-4-amd64

lub wszystko za jednym razem:

aptitude install linux-headers-`uname -r`

Ściągamy i instalujemy madwifi:
wget http://heanet.dl.sourceforge.net/sourceforge/madwifi/madwifi-0.9.4.tar.gz
tar xf madwifi-0.9.4.tar.gz
cd madwifi-0.9.4
make
make install

Konfiguracja access pointa.

Zaczynamy konfigurację od skonfigurowania interfejsu. Otwieramy plik /etc/network/interfaces:

editor /etc/network/interfaces

i wstawiamy do niego następującą zawartość:

auto ath0
iface ath0 inet static
        pre-up /usr/local/bin/wlanconfig ath0 destroy
        pre-up /usr/local/bin/wlanconfig ath0 create wlandev wifi0 wlanmode ap
        pre-down /usr/local/bin/wlanconfig ath0 destroy
        address 192.168.38.1
        netmask 255.255.255.0
        broadcast 192.168.38.255
        post-up /etc/init.d/dhcp3-server restart
        post-down /etc/init.d/dhcp3-server restart

Konfiguracja serwera dhcp. Otwieramy plik /etc/dhcp3/dhcpd.conf i wstawiamy do niego zawartość:

subnet 192.168.38.0 netmask 255.255.255.0 {
  range 192.168.38.2 192.168.38.127;
  option domain-name-servers 62.179.1.62, 62.179.1.63;
  option routers 192.168.38.1;
  option subnet-mask 255.255.255.0;
  option broadcast-address 192.168.38.255;
  default-lease-time 600;
  max-lease-time 7200;
}

Pod option domain-name-servers wpisujemy te adresy DNS, które mamy w pliku /etc/resolv.conf

cat /etc/resolv.conf

W pliku /etc/default/dhcp edytujemy linię zawirającą INTERFACES tak aby jej treść była następująca:

INTERFACES=”ath0″

Konfigurujemy hostapd. Interesuje nas plik /etc/hostapd/hostapd.conf. Oryginalny plik z pakietu możemy sobie zachować kopiując go:

mv /etc/hostapd/hostapd.conf /etc/hostapd/hostapd.conf.orig

Wybieramy sobie wartość ssid, będzie to nazwa pod jaką chcemy aby nasza sieć była rozgłaszana, i generujemy klucz psk:

wpa_passphrase my_essid naszehaslo

Dostaniemy coś takiego:

network={
        ssid="my_essid"
        #psk="romekromek"
        psk=b9fa13c443eb82dec550cc535ca1fad38e8ab47c3fec4a298b8bcd5db5e4d171
}

i to co jest w zmiennej psk wpisujemy pod wpa_psk w pliku /etc/hostapd/hostapd.conf

wpa_psk=b9fa13c443eb82dec550cc535ca1fad38e8ab47c3fec4a298b8bcd5db5e4d171

Otwieramy nasz plik:

editor /etc/hostapd/hostapd.conf

i wpisujemy do niego zawartość. Poniżej jest pokazana terść wynikowa pliku:

interface=ath0
driver=madwifi
logger_syslog=-1
logger_syslog_level=2
logger_stdout=--1
logger_stdout_level=2
debug=0
ctrl_interface_group=0
macaddr_acl=0
deny_mac_file=/etc/hostapd/hostapd.deny
auth_algs=3
eapol_key_index_workaround=0
eap_server=0
dump_file=/tmp/hostapd.dump
ssid=my_essid
wpa=3
wpa_psk=b9fa13c443eb82dec550cc535ca1fad38e8ab47c3fec4a298b8bcd5db5e4d171
wpa_key_mgmt=WPA-PSK
wpa_pairwise=TKIP CCMP

W pliku /etc/default/hostapd odkomentowujemy jedną linię:

RUN_DAEMON="yes"

Pozostaje skonfigurowanie “maskarady”. Wystarczy na to jedna prosta reguła firewalla:

iptables -t nat -A POSTROUTING -o eth0 -s 192.168.38.0/24 -j MASQUERADE

i włączenie ip forward w jądrze

echo 1 > /proc/sys/net/ipv4/ip_forward

Zamiast eth0 wstawiamy nazwę interfejsu sieciowego, który jest “wyjściem “na świat.

Konfiguracji firewalla nie będę tu omawiał, gdyż to jest temat na osobny artykuł.

Restartujemy komputer i sprawdzamy czy po restarcie wszystko działa. Należy pamiętać, że jest to bardzo prosta konfiguracja i można ją udoskonalić w zależności od potrzeb.`